به نام خدا
دروازه های تهران
در کتابهای تاریخی، بسته به قدمت آنها، یا فقط به نام چهار دروازهٔ مربوط به حصار عصر صفوی اشاره شدهاست و یا نام دوازده تا سیزده دروازه مربوط به حصار ناصری قید شدهاست، این دروازهها، گاهی با احتساب دروازههای داخل شهر تهران تا ۳۱ دروازه و یا حتی بیشتر هم رسیدهاست.
دروازههای حصار ناصری که تا دوران پادشاهی رضاشاه نیز اغلب آنها سرپا مانده بودند، عبارت بودند از:
1. دروازه شمیران (در شرق سه راه شمیران، محل معروف به پیچ شمرون، ابتدای جاده قدیم شمیران، خیابان دکتر شریعتی امروزی واقع بود)
2. دروازه دولت (در محل تقاطع خیابانهای شاهرضا (انقلاب) و روزولت (مفتح) قرار داشت)
3. دروازه یوسفآباد (در محل تقاطع خیابانهای جمهوری و حافظ فعلی واقع بود)
4. دروازه باغشاه (در انتهای خیابان سپه(امام خمینی) امروزی قرار داشت)
5. دروازه قزوین (در میدان قزوین امروزی در در مدخل کنونی بازارچهٔ قوامالدوله و شاهپور (وحدت اسلامی) قرار داشت)
6 . دروازه گمرک (در انتهای خیابان امیریه، رو به میدان گمرک امروزی واقع بود)
7. دروازه خانیآباد (در میدان خانی آباد امروزی، و بطور دقیق در محل تلاقی خیابان خانیآباد و خیابان شوش واقع بود)
8. دروازه غار (در حدفاصل میدان شوش و میدان خانیآباد امروزی واقع بود)
9. دروازه شاه عبدالعظیم (در میدان شوش امروزی، ابتدای جادۀ شهرری واقع بود)
10. دروازه خراسان (مشهد)(در میدان خراسان امروزی، ابتدای جادۀ خراسان وافع بود)
11. دروازه دولاب (در سهراه شکوفه واقع بود)
12. دروازه دوشانتپه (در انتهای خیابان هفده شهریور امروزی، یا خیابان ژالهغربی، مشرف به میدان ژاله (شهدا) امروزی قرار داشت)